Welkom in Bolivia

Na een rit in de auto kom ik aan bij het vrijwilligershuis. Daar wordt ik begeleid naar mijn kamer. Een kamer die ik samen met een heel aardig duits meisje, Klara, mag delen. Het is heel fijn want ik had meteen tijd om even rustig een douche te nemen en al mijn spullen een mooie plek te geven. Daarna helpt Klara me met het halen van een aantal boodschappen en laat ze me wat dingen zien van de omgeving. Uiteraard heb ik meteen een papaya gehaald en samen met haar de helft opgegeten. Ze zijn namelijk zo’n 4-5 keer groter dan die ik in Nederland gezien heb.

‘s Middags had ik nog programma samen met Henk. Hij heeft me laten zien waar de projecten (in de buurt) een beetje liggen en vertelde me wat achtergrond informatie. Hij heeft me ook geholpen met het scoren van een mobiele telefoon die wel werkt. Degene die ik heb meegenomen werkt niet met de nummers van hier. Wel kan ik een sms terugschrijven als dit nodig is. En tot slot zijn we naar mijn project gelopen. Hij heeft me daar laten zien wat hij allemaal met Nederlands geld in Mano Amiga voor elkaar heeft gekregen, namelijk het opknappen van verschillende ruimtes, materialen die zijn aangeschaft in de keuken om het eten fatsoenlijk te serveren, een koelkast om het eten goed te bewaren en ga zo maar door. Ook heeft hij me wat achtergrond van het project en de kinderen verteld. Vervolgens heb ik meegekeken op mijn project en ook meegegeten. Na het eten was er een leuke verrassing voor me. De kinderen mochten buitenspelen en ze wilden volleyballen. Dit vind ik uiteraard erg leuk. De volgende dag vertelde een andere vrijwilligster mij dat ze me heel goed vonden hihi. Misschien kan ik wel een iets met volleyballessen doen.

Op zaterdag gaan alle projecten uit de buurt zwemmen in het zwembad wat ook van de Don Boscoprojecten is. Wat heb je dan veel jongens (en een paar meisjes) bij elkaar.
Op zondag mocht ik mee naar een feest. Er werden 17 kinderen uitgekozen. Wij, drie vrijwilligers, mochten mee.

Feestgangers ;-) Links staat Irene (een vrijwilligster uit Italië) en in het midden staat Klara (een vrijwilligster uit Duitsland).

Feestgangers ;-) Links staat Irene (een vrijwilligster uit Italië) en in het midden staat Klara (een vrijwilligster uit Duitsland).

Samen met de kinderen van Don Bosco Hogar gingen we in een busje. Na veel gehobbel kwamen we aan bij een tehuis voor meisjes en jongens waar het feest plaatsvond in verband met een 12 jarig bestaan. Alle Don Boscoprojecten waren uitgenodigd. Het feest startte met een kerkdienst in de buitenlucht. De dienst is door de soort muziek heel anders dan in Nederland. Daarna liet elk project een dans zien die zij hadden voorbereid. Ik vond dat erg leuk om te zien. ‘s Middags was er vrije tijd en hebben we weer gevolleybald. Daarna was er een verrassing, namelijk een disco. Ook dat vond ik heel erg leuk. Heb me daar helemaal kunnen uitleven. Wat is die spaanse muziek lekker swingend :-) Ook kwamen er voor Nederland nog een aantal bekende liederen langs. Het feest werd afgesloten met een optreden van een clown. Dit was erg komisch. Hij gebruikte liedjes die ik in het Nederlands mee kon zingen, dus was erg grappig. Je moet bij de liedjes denken aan o.a. chi chi wa. Terug zijn we met een ander busje gereden.

Met een grote groep kinderen inclusief opvoeders/begeleiders in het busje. Deze bus heeft padre Henk aangeschaft voor het vervoeren van de kinderen.

Met een grote groep kinderen inclusief opvoeders/begeleiders in het busje. Deze bus heeft padre Henk aangeschaft voor het vervoeren van de kinderen.

Zondagavond ben ik samen met de vrijwilligers uit Duitsland in stad pizza gaan eten. Dat was erg gezellig. Omdat ik nog niet eerder in een taxi heb gezeten, zijn we dus per taxi naar het centrum gereisd. Hoeveel mensen kunnen er in één auto? Nou we waren met 6 volwassenen en een taxichauffeur. Past makkelijk, namelijk vier op de achterbank en twee op een stoel naast de taxichauffeur. In het centrum heb ik het 24 septemberplein gezien en een typische markt die daar alleen op zondagavond is.

Maandag was ik weer op het project. Omdat de jongens daar veel armbanden maken, heb ik een aantal jongens uit mijn groep (ik draai mee met de oudste groep jongens, ±10-15 jaar oud) geleerd hoe je een arband met 5 en 7 kleuren kunt vlechten. Dit was een succes, want iedereen wilde dat leren. Ook de opvoeder waarmee ik samen ga werken wilde het ook graag leren. Het draad dat ik uit Nederland heb meegenomen is nu bijna op, maar op de markt naast het huis waarin ik woon, verkopen ze heel mooi draad in heel veel kleuren. Dat gaat dus wel goed komen. De jongens gaan mij ook leren hoe je armbanden op verschillende manieren kunt knopen. Eén armband heb ik al geleerd.

Ik heb de kinderen nu 4 dagen meegemaakt en ze zijn echt heel aardig. De ouderen hebben ook veel geduld met het opzoeken van woorden als ik iets niet begrijp of iets wil zeggen. Ze helpen me ook zoeken in het woordenboek als zij mij iets vertellen. Heel slim want zo leren ze zelf meteen heel goed woorden opzoeken in een woordenboek en daarmee de structuur van het alfabet hihi.

Samen volleyballen.

Samen volleyballen.

Klik hier om nog meer foto’s te zien van de afgelopen dagen.

Mijn locatie .

11 reacties op “Welkom in Bolivia

  1. Jeeeejj, en ook nog volleyballen!! Wat fijn dat je zo lekker op je plek bent, maak er wat moois van!! (of nou ja, dat doe je al…) xx

  2. hey eva,

    super om te lezen en zoals mijn moeder al zei je straal helemaal op de foto!
    die maanden gaan wel goed komen denk ik… :P

    ik ben erg benieuwd naar alle verhalen. en ik volg je op de voet!

    xxx kelly

  3. Wat leuk dat je armbanden maakt met hun. Handvaardigheden worden een universeel gesproken taal. Aileen is op het moment naar een stoffenwinkel om meer draad te kopen. Haar armbanden slaan ook heel goed aan bij haar mede studenten!
    Groetjes uit Texas!

  4. Wow, Eva!
    Nog maar zo kort weg en dan al zo veel mee gemaakt!! Volgens mij heb je het waanzinnig naar je zin daar. Op alle foto’s straal je. De kinderen zien er ook gezellig en vrolijk uit. Ik vind het heel gaaf te lezen dat het zo goed met je gaat. Op deze manier vliegen die maanden om. …
    Hier is het inmiddels compleet herfst met een heleboel hemelwater vandaag :( Kelly is op de terugreis naar Nederland en komt zaterdagmiddag op Schiphol aan.

    Knuffel!
    Jolanda

  5. Lieve Eva!

    Wat een super verhaal om te lezen! Fijn dat je daar zo goed terecht bent gekomen en dat iedereen zo geduldig met je is. Dat vloeiend spreken komt vast nog wel!
    Én…tum tum tum: je hebt daar palmbomen zie ik!

    Geniet van de kinderen, padres en vrijwilligers, ik hoop dat je een hele goede en gezegende tijd hebt! maar zoals ik dat nu lees, gaat dit vast wel lukken!

    Heel veel liefs!
    Geertrude <3

  6. Hé Eva,

    Wat goed om te lezen dat je het al zo naar je zin hebt! Direct mee naar een feest en al die dingen, je springt er meteen helemaal in, mooi! :)
    Heeeeeeeeeeeeeeeeel veel plezier nog en groetjes aan padre Henk!

    Liefs,
    Reina

  7. Hallo Eva, wat moet dit jou goed doen en wtr een belevenissen in zo’n korte tijd! Brena en ray zijn ook op pad en keuk als ze jou gaan ontmoeten .
    Hier in Nederland is het echt herfst. Ben zelf net terug van de stedentrip naar Valencia , met cursusspaans . Was heel leuk en heerlijk weer. Allemaal heel veel plezier! ¡Adios amigos!

  8. Hola chica, wow je maakt nu al een hoop mee!! Klinkt allemaal erg goed!! Fijn dat het zo bevalt. Je praat waarsch vloeiend spaans als je terug komt!! Is het voor ons de moeite waard (en uberhaupt mogelijk) om bij je langs te komen evt? Zitten nu nog in Argentinië, maar zijn beetje met planning bezig en niets is uitgesloten :) laat maar even weten via fb ofzo anders als
    dat kan!! Geniet er in ieder geval lekker van!!

    Xxx Ray en Bren

    • Y ustedes, Ray y Bren, van a hablar también el español de forma mas fluida, ché!!! Buena idea de ir a ver el proyecto de Eva. Quién sabe, un futuro proyecto para ustedes también.

      • Jajaja no lo se pero espero. Practicamos mucho. Si, Quién sabe un futuro proyecto para nosotros :)

Reacties zijn gesloten.