Trail and error, nieuwe huisdieren en veel andere activiteiten

Het is vandaag een lang verhaal geworden, omdat ik weinig tot geen tijd heb om alles rustig te schrijven en te plaatsen met foto’s. Het is ook het laatste stukje voordat ik overmorgen op kamp ga. Ik ben dan één of twee weken weg. Dat hangt er een beetje vanaf hoeveel energie ik nog heb na één week. Veel leesplezier! Elke dag een stukje, want het zal even duren voordat er weer een nieuw verhaal te lezen is. (ik hoop dat ik na kamp wat meer tijd heb om te reageren op jullie vragen)

Het is soms heel lastig om dingen te verstaan en te begrijpen. Dan probeer ik en daarna let ik er op of dat is wat ze willen. Heel vaak lukt dat eigenlijk heel goed. Andere keren laat ik het op me af komen en kijk ik wat de bedoeling was.

Voordat de kinderen zo meteen naar huis gaan, vieren we nog even gezamenlijk de verjaardagen van alle kinderen. Dit was een hele belevenis. Sommige dingen begrijp ik en bij andere vraag ik me af wat de toegevoegde waarde is. Voor het feest kwam er een hele groep mensen van buitenaf. (ik geloof wel zo’n 20, volwassenen en jongeren) Zij hadden het feest met alles, cadeautjes, eten en activiteiten, voorbereid. Deze week is er ook een nieuwe salesiaanse broeder hier in de communiteit erbij gekomen. Hij komt uit Vietnam (als ik het goed heb).

Nieuwe salesiaan hier deelt zijn taart uit aan de kinderen.

Nieuwe salesiaan hier deelt zijn taart uit aan de kinderen.

Welkom nieuwe huisdieren. Het heeft even geduurd, maar ik heb de luizen verwelkomt. Eerst had ik mijn vriend salamander (Kees) die nu nog af en toe langs komt. Daarnaast heb ik een paar lieve spinnen die de enkele muggen en vliegen in mijn kamer op eten. Heel fijn! En nu dus ook luizen. Het is hier heel normaal om luizen te hebben. Eigenlijk hebben bijna alle kinderen luizen. Ik vind het alleen jammer hoe hier een aantal vrijwilligers heel negatief reageren. (misschien ook meer panisch) Dit maakt me wel een beetje verdrietig. Ik hoop dat zij hier nog wat leren. Gelukkig zijn er ook een aantal die normaal reageren. Dat doet me goed.

Jullie herkennen dat vast, vandaag had ik een dag waarbij ik alles mis gaat. Eerst het vaststellen van de luizen (al heb ik daar niet zoveel problemen mee). Het gaat daarbij om de reactie Daarna gaat er per ongeluk een kind verkeerd op mijn teen staan en heb ik een ingescheurde teennagel en een beetje pijn. Vervolgens heb ik de was van andere vrijwilliger per ongeluk op de verkeerde plek gelegd waardoor het volgens haar weer vies was. Dit is gelukkig wel weer goed. En om dan nog sluit ik nog af met een kind dat aan me hangt, ik verlies mijn evenwicht, wil het kind beschermen dat het niet met haar hoofd tegen de punt van de muur valt en daarbij val ik zelf met mijn schouder tegen die punt. Die is nu dus rood, blauw en pijnlijk. Ik geloof dat ik nog dingen ben vergeten, maar dat is maar goed ook, want ik praat veel liever over leuke dingen. :)

De beker voor Mano Amiga

De beker voor Mano Amiga

Zondag hebben de kinderen die naar de middelbare school gaan hun diploma gekregen. Dit zijn de kinderen van Hogar Don Bosco. Maar wij waren ook uitgenodigd. Er was eerst een kerkdienst, daarna dansen en optredens. Ook hebben ze bekers (voor sportprestaties) uitgedeeld voor verschillende sporttoernooien. Mano Amiga, mijn project, heeft ook een beker gewonnen. Helaas weet ik alleen niet voor welke sport/onderdeel ze de beker hebben gekregen.

Op weg naar Montero (een dorp naast Santa Cruz). Er kunnen nog veel meer personen mee en dat moet ook, want nog niet iedereen is ingestapt.

Op weg naar Montero (een dorp naast Santa Cruz). Er kunnen nog veel meer personen mee en dat moet ook, want nog niet iedereen is ingestapt.

Maandag was feestdag nummer 3. Het feest van Mano Amiga. ‘s Morgens vroeg zijn we met alle kinderen en bijna alle medewerkers van het project in een vrachtwagen naar een dorp buiten Santa Cruz gereden. Met de jongens die bij mij in de buurt zaten/stonden heb ik het grote zwaaispel gespeeld. (groep 6 weten jullie nog dat we dat in de bus met het schoolreisje ook gespeeld hebben) Eerst hebben we een schatting gemaakt hoeveel mensen zouden reageren door terug te zwaaien. Hoe langer we het spel speelden, hoe leuker het werd. :-) In het dorp zijn we eerst naar de kerk gereden om daar te bidden. Daarna zijn we doorgereden naar een pretpark met zwemmogelijkheden en wat andere activiteiten. Alle kinderen hebben het daar erg naar hun zin gehad. Terug in Santa Cruz hadden we een kerkdienst alleen met het project. En tot slot samen eten en optredens voor de 3 gasten die zijn uitgenodigd (Padre Henk, Padre Octavio en mevrouw Anita). Voor de kinderen was daarna nog ruimte om te dansen. Een hele feestdag zo alles bij elkaar.

Tokkelen

Tokkelen

Feestavond

Feestavond

Dinsdag zijn de helft van de kinderen vertrokken naar huis. Sommigen blijven thuis, anderen komen nog terug en gaan daarna naar een ander hogar. De grote meiden die blijven volgend jaar nog allemaal in Mano Amiga.

Juf Eva: Na zelf proefversies maken van hele lekkere pepernoten, heb ik nu eindelijk ook met mijn jongens (degene die niet naar huis zijn) pepernoten gebakken. Ze zijn niet helemaal zo geworden als in Nederland, maar iedereen vind ze heel erg lekker :-) Speciaal voor Zr. Agapè: deze keer staat juf Eva ook op de foto.

Pepernoten bakken. Eerst het deeg maken.

Pepernoten bakken. Eerst het deeg maken.

En omdat er nog niet genoeg activiteiten zijn deze week, hadden we donderdagochtend opnieuw een retiro (een bezinningsmoment voor alle medewerkers van de Don Bosco projecten hier). Het was erg gezellig met iedereen. Aan het eind van de bijeenkomst hebben we samen lekker gegeten met kerstmuziek aan. Dit was dan ook een kerstdiner. Een moment dat we met velen samen zijn.

Ik vind het een feest om de kinderen naar bed te brengen. Ik leer hierdoor sommige kinderen nog beter kennen. Voor mij lijkt het ook op wat Mama Margarita deed (de moeder van Don Bosco).

Hier zijn nog veel meer foto’s te zien.

En hier nog foto’s van een avond leuk foto’s maken met de kinderen als bezigheidstherapie.

1 reactie op “Trail and error, nieuwe huisdieren en veel andere activiteiten

  1. Hoihoi,

    Veel plezier op kamp! Twijfel je of je energie over na week 1 kamp hebt???!!! Natuurlijk! Want zo’n eerste week kost natuurlijk wat maar geeft je ook weer massa’s nieuwe energie!
    Ik ben benieuwd hoe je het kamp daar ervaart. Of je overeenkomsten ziet met DeeBeetje kamp of dat je juist heel nieuwe leuke, handige en nuttige ervaringen opdoet die wij ook weer bij ons in Assel kunnen gebruiken

    Nogmaals veel plezier!
    Groetjes,
    Thijs, Karin en Auke

Reacties zijn gesloten.