Het leven gaat weer verder

Verjaardag – Ik heb een hele mooie, fijn verjaardag gehad. Deze zal ik nooit meer vergeten. Zoveel mensen die aan je denken (ook als ben je aan de andere kant van de wereld) dat is echt een heel bijzonder en fijn gevoel. En dan, wat is het fijn om jarig te zijn in de zomer. De dag was in z’n geheel relax, omdat ik niets moest alleen de dingen waar ik zelf zin in had. En dat was bijvoorbeeld taart bakken. Ik heb mijn beroemde juf Eva taart gebakken (mijn groep 5 van vorig jaar weet dat wel). Appeltaart en kersentaart. ‘s Avonds heb hebben we hier met de vrijwilligers van lekker van gegeten. Omdat de kinderen vandaag van kamp terug zouden komen, had ik ook voor hen taart gebakken. Ik wilde hen daarmee ontvangen. Het enige probleem was dat het duurde voordat ze kwamen. De taart hebben ze daarom later gekregen.

Samen jarig zijn. Ingrid (sociaal medewerker) is ook de 17e jarig.

Samen jarig zijn. Ingrid (sociaal medewerker) is ook de 17e jarig.

Ik werd vandaag ook verrast met bezoek en een heel bijzonder cadeau. ‘s Morgens kreeg ik een filmpje opgestuurd waarin mijn ouders en zusje voor me zongen. Dat was heel speciaal. En later op de dag nogmaals een filmpje, maar dan veel langer. Hierin waren heel veel felicitaties van jullie. Ik heb er geen woorden voor, maar het deed me heel erg goed. Ik zal dit niet meer vergeten. Iedereen bedankt die daar een bijdrage aan heeft geleverd! En vooral mijn lieve zusje die hier veel tijd en liefde in gestoken heeft.
Eigenlijk wilden we ‘s avonds nog naar het centrum om mijn verjaardag te vieren, maar velen waren erg moe. Daarom zijn we de dag daarna geweest. Een andere vrijwilligster had die dag ook haar verjaardag en dan kan je het best heel goed samen vieren.

Met een groep vrijwilligers stappen.

Met een groep vrijwilligers stappen.

Bijeenkomst vrijwilligers – Twee keer per maand hebben we met de vrijwilligers een bijeenkomst met een thema. Dit keer was het thema kerst. De vraag van tevoren was of iedereen een klein voorwerp/cadeautje mee wilde nemen. Van tevoren weet je niet voor wie het is en of we na wilden denken wat de boodschap van het cadeau is. Bijvoorbeeld je geeft iemand je huissleutels cadeau en geeft daarmee je vertrouwen aan de ander. Zo’n soort boodschap werd mij als voorbeeld meegegeven. Ik heb na veel nadenken een doosje gekocht en beschilderd. Een aantal leiding van Deebeetje-kamp weten wat ik bedoel. Het is een doosje waar je op briefjes mooie herinneringen kunt bewaren, maar ook kleine voorwerpen die betekenis voor je hebben. In de bijeenkomst was er één iemand die moest beginnen en bedenken aan wie hij zijn cadeau wilde geven. Bij het geven van het cadeau aan de ander moest je uitleggen waarom. Ik vond het uiteindelijk erg jammer dat niet iedereen iets had aan het einde, omdat sommigen hierdoor meerdere cadeaus kregen. Van tevoren werd mij gezegd dat je een cadeau geeft en daar een ander voor terug krijgt (sommigen hebben er veel energie ingestoken). Het positieve is wel dat ik het mooi vind dat je uitleg geeft en dat het cadeau op deze manier een betekenis voor de ander heeft.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Feest Techo Pinardi – Elk Don Boscohuis viert één keer in het jaar zijn verjaardag. Zo ook Techo Pinardi. Dit is een huis in het centrum die de jongeren van de straat opvangt. Overdag zijn ze op de straat en in de avond, nacht en een stukje van de ochtend zijn ze op het project. Ik vond het erg leuk om te zien dat ze voor dit feest wat meer energie gestoken hebben. Er waren spelletjes georganiseerd voor de jongere kinderen waarbij ze een soort munten konden verdienen (bij de allerkleinsten werd natuurlijk ook geholpen). Met een bepaald aantal munten konden ze dan vervolgens iets lekkers halen, bijvoorbeeld een spies met fruit en spekjes met chocola (fondu). Daarna was er een moment waarin er een gesprek was. Zo werd mij ook een vraag gesteld. Of ik een wandeling met Jezus zou willen maken of iets dergelijks. Na de optredens (zoals altijd met een feest) was er een diner voor iedereen. De afsluiting was lekker dansen op de muziek. Dat vinden heel veel kinderen hier leuk.

Praten voor de hele groep.

Praten voor de hele groep.

Tijd om te dansen.

Tijd om te dansen.

Wandelen naar Cotoca – Terwijl wij op kamp waren, was er een dag waarop heel veel mensen op bedevaart gaan naar Cotoca (een dorp in de buurt van Santa Cruz). Dit hebben wij dan ook gedaan op een andere dag. Alle huizen liepen mee. De kleineren werden met auto’s gebracht en de groten liepen het hele stuk. Uiteraard wilde ik ook meelopen. Dat betekende dat ik om 2 uur op moest staan, om vervolgens om 3 uur met alle grote jongens en meiden van mijn project te vertrekken. Zo hebben we 4 uur achter elkaar gelopen. Pauze doen ze niet aan, want dan zijn ze bang dat ze de kinderen niet meer vooruit krijgen. Terwijl wij rustig liepen, zagen we zo nu en dan kinderen van Hogar Don Bosco voorbij rennen. Zij wilden het stuk rennen. In Cotoca aangekomen, krijgen we iets te drinken en een cakje. Ik vind het erg jammer dat de kinderen al hun verpakkingen gewoon op de grond gooien. Gelukkig had ik een vuilniszak bij me (toevallig) en ben net als op kamp rond gaan lopen om afval te verzamelen. Dit werkte, want de kinderen wachten nu totdat ze het in de vuilniszak konden stoppen. Om 8 uur was het dan tijd voor een kerkdienst. Daarna was er een ontbijt voor iedereen. Voordat we met auto’s weer terug gebracht werden, kregen we van Lenny (onze coördinator van mijn project) nog een typische lekkernij van Cotoca. Het is stroop in een potje. Daar hebben we dan ook van genoten op de terugweg.

Zonsondergang.

Zonsondergang.

Concert met kerstmuziek – Diezelfde avond zijn we met de kinderen (groteren) nog naar een kerstconcert geweest. De kinderen hebben tussendoor niet geslapen, dus je kunt je voorstellen hoeveel zin ze hadden. En daarbij kwam nog dat wij er op tijd waren en het concert pas een uur later begon. Vervolgens was het erg warm binnen en wilden de kinderen dus constant water drinken. Toen werd er nog ééntje ziek. Na een uur luisteren zijn we ervandoor gegaan met toestemming van de pater. Ik was daar alleen als begeleider van mijn project en had 15 kinderen bij me. Op de terugweg moesten we met de bus terug. Joepie, hoe ga ik dat organiseren (inclusief de stemming van de kinderen)????? Help!!! Gelukkig hebben de vrijwilligers, die van Hogar Don Bosco mee waren, mij geholpen. Ik was wel helemaal op daarna.

Tuin op orde maken – Het gras en al het onkruid heeft veel tijd gehad in de laatste weken om lekker te groeien. Daarom was het dan ook nodig dat we wat in de tuin gingen werken. Vandaag was het zover. Met alle jongens (op dit moment 12) hebben we de heggen kort geknikt, het gras gemaaid en onkruid gewied. Als ik weer terug ben in Nederland geloof ik dat ik groene vingers heb van werken in de tuin hier.

Gras maaien, heg snoeien, onkruid wieden en meer.

Gras maaien, heg snoeien, onkruid wieden en meer.

Meer foto’s van deze belevenissen vind je hier.

Mijn locatie Santa Cruz de la Sierra, Santa Cruz Department, Bolivia.

1 reactie op “Het leven gaat weer verder

  1. Je hele stuk met een glimlach gelezen…wat heb je het heerlijk en wat ben je toch een heerlijk mens!!

Reacties zijn gesloten.